بازار جهانی طلا در مرز یک تصمیم بزرگ، بازار ایران در انتظار دلار

اخبار پولی مالی- بازار جهانی طلا پس از جهشی نزدیک به ۱۰ درصدی در ماه جادی، اکنون در محدوده ۴۴۰۰ دلار ایستاده و در حالی وارد هفته جدید می‌شود که هم‌زمان دو نیروی متضاد بر آن اثر می‌گذارند؛ از یک سو کاهش انتظارات برای افزایش نرخ بهره آمریکا، خرید بانک‌های مرکزی و بازگشت بخشی از سرمایه‌گذاران به صندوق‌های طلا از قیمت حمایت می‌کند و از سوی دیگر، رشد قیمت نفت و افزایش بازده اوراق خزانه آمریکا خطر یک اصلاح کوتاه‌مدت را بالا برده است. در ایران نیز طلای ۱۸ عیار در محدوده ۱۹.۲ میلیون تومان و سکه امامی حوالی ۱۹۱ تا ۱۹۳ میلیون تومان معامله می‌شود و جهت دلار آزاد می‌تواند در هفته آینده به اندازه اونس جهانی، و شاید بیشتر، تعیین‌کننده باشد.

طلا دوباره به مدار صعود برگشته است

اونس جهانی طلا روز دوشنبه تا حدود ۴۴۱۷ دلار بالا رفت، اما سه‌شنبه تحت فشار افزایش قیمت نفت و رشد بازده اوراق خزانه آمریکا عقب نشست و در مقطعی حدود ۴۳۹۳ دلار معامله شد. رویترز این عقب‌نشینی را بیشتر ناشی از شناسایی سود و افزایش هزینه فرصت نگهداری طلا اعلام کرد با این حال، روند بازگشت طلا از کف‌های زیر ۴۰۰۰ دلار در ماه گذشته همچنان قابل توجه است.

طلا در ماه جاری حدود ۹ تا ۱۰ درصد رشد کرده است؛ رشدی که پس از سقوط سنگین نیمه اول سال رخ داده و نشان می‌دهد تقاضای سرمایه‌گذاری بار دیگر در حال تقویت است. در همین حال، بانک‌های مرکزی همچنان یکی از ستون‌های اصلی بازار هستند. داده‌های شورای جهانی طلا نشان می‌دهد خرید خالص بانک‌های مرکزی در سه‌ماهه دوم به ۲۸۹ تن رسیده؛ پنج برابر برآورد بازنگری‌شده سه‌ماهه نخست و بالاترین میزان برای یک سه‌ماهه دوم در آمار این نهاد است.

در خرداد ماه گذشته نیز بانک‌های مرکزی ۵۱ تن طلا خریدند و چین و لهستان همچنان در میان خریداران عمده قرار داشتند

این ارقام یک پیام مهم برای سرمایه‌گذاران با خود به همراه دارد: بخشی از تقاضای کنونی طلا دیگر تنها ناشی از معاملات کوتاه‌مدت نیست و خرید طلا به بخشی از راهبرد ذخایر برخی بانک‌های مرکزی تبدیل شده است.

بانک‌های بزرگ طلا را صعودی پیش بینی می کنند

با وجود اصلاح‌های قیمتی شدید امسال، مؤسسات بزرگ مالی همچنان تصویر میان‌مدت مثبتی برای طلا دارند. جی پی مورگان در چشم‌انداز خود اعلام داشته که قیمت طلا تا پایان ۲۰۲۶ به حدود ۶۰۰۰ دلار در هر اونس می تواند برسد. در عین حال، پیش‌بینی‌های بانک‌های بزرگ یکسان نیست و همین اختلاف نشان می‌دهد بازار وارد مرحله‌ای شده که زمان‌بندی خرید اهمیت بیشتری پیدا کرده است. به عنوان مثال جی پی مورگان در ماه گذشته میلادی میانگین قیمت طلا در سه‌ماهه سوم را حدود ۴۳۰۰ دلار و سه‌ماهه چهارم را حدود ۴۵۰۰ دلار برآورد کرده بود همچنان که سناریوی صعود تا قیمت طلا تا حدود ۶۳۰۰ دلار تا پایان سال جاری را اعلام داشته بود.

از سوی دیگر، نظرسنجی  بانک امریکا  در ماه جاری از مدیران صندوق‌ها نشانه مهمی از تغییر نگاه سرمایه‌گذاران حرفه‌ای دارد: خالص ۱۶ درصد مدیران صندوق‌ها طلا را در این مقطع کم ‌ارزش‌گذاری‌شده می‌دانند؛ این رقم در ماه پیش از آن تنها ۶ درصد بود و بالاترین سطح از بهار ۲۰۲۳ محسوب می‌شود.

بازگشت سرمایه به ETFهای طلا نیز نشانه دیگری از این تغییر رفتار است. طبق داده‌های منتشرشده بر مبنای گزارش شورای جهانی طلا، ETFهای مبتنی بر طلای فیزیکی در ژوئیه حدود ۳ میلیارد دلار ورود سرمایه داشتند و موجودی آنها ۲۳ تن افزایش یافته است.

اما این به معنی حرکت یک‌طرفه بازار نیست. در کوتاه‌مدت، قیمت نفت و بازده اوراق خزانه آمریکا همچنان می‌توانند مانع ادامه صعود سریع طلا شوند. افزایش بازده اوراق، جذابیت دارایی بدون سودی مانند طلا را کاهش می‌دهد و اگر هم‌زمان دلار تقویت شود، فشار بیشتری بر اونس وارد خواهد کرد.

قیمت تکنیکال طلا در هفته اینده

از منظر تکنیکال، طلا اکنون در نقطه حساسی قرار گرفته است. قیمت حوالی ۴۴۰۰ دلار، پس از رشد سریع این ماه به مقاومت‌های مهم نزدیک شده و میانگین متحرک ۲۰۰روزه نیز در محدوده حدود ۴۵۰۰ دلار قرار گرفته است سطحی که در صورت شکسته‌شدن می‌تواند اهمیت زیادی برای ادامه روند صعودی داشته باشد.

در کوتاه‌مدت، محدوده ۴۳۸۰ دلار نخستین حمایت مهم محسوب می‌شود. حفظ این سطح می‌تواند بازار را دوباره به سمت ۴۴۲۰ تا ۴۴۵۵ دلار هدایت کند. عبور قدرتمند از ۴۴۵۵ و سپس ۴۵۰۰ دلار، سیگنال تکنیکال مهمی برای ادامه حرکت صعودی خواهد بود.

در مقابل، شکست ۴۳۸۰ دلار می‌تواند اصلاح را به محدوده ۴۳۵۰ و سپس حدود ۴۳۲۵ دلار بکشاند. از دست رفتن ۴۳۲۵ دلار، احتمال یک اصلاح عمیق‌تر را افزایش می‌دهد.

بنابراین برای هفته پیش‌رو، بازار را می‌توان در سه محدوده دید: ۴۳۲۵ تا ۴۳۸۰ دلار منطقه دفاع خریداران، ۴۳۸۰ تا ۴۵۰۰ دلار منطقه نوسان و آزمون مقاومت، و عبور از ۴۵۰۰ دلار نقطه‌ای مهم برای تأیید موج صعودی بعدی.

مهم‌ترین رویداد کوتاه‌مدت در این حوزه نیز انتشار صورت‌جلسه نشست قبلی فدرال رزرو است. بازار به دنبال نشانه‌هایی خواهد بود که مشخص کند آیا افزایش نرخ بهره در ماه سپتامبر همچنان سناریوی جدی است یا خیر. انتظار فعلی گلد من ساچز این است که فدرال رزرو در نشست سپتامبر نرخ بهره را افزایش ندهد؛ موضوعی که در صورت تأیید می‌تواند به نفع طلا تمام شود.

در بازار ایران دلار می‌تواند از اونس مهم‌تر شود

در بازار ایران، هر گرم طلای ۱۸ عیار در معاملات سه‌شنبه در محدوده ۱۹.۲ تا ۱۹.۳ میلیون تومان قرار داشت. برخی داده‌های لحظه‌ای بازار نیز قیمت را در همین محدوده نشان می‌دهند.

سکه امامی نیز بسته به زمان و منبع قیمت‌گذاری در محدوده ۱۹۱ تا ۱۹۳ میلیون تومان معامله شده است. داده‌های کف بازار نیز  قیمت تک‌فروشی سکه امامی را حدود ۱۹۳.۰۳ میلیون تومان و حباب آن را حدود ۱.۵۴ میلیون تومان گزارش کرده‌اند.

این ارقام یک نکته مهم را روشن می‌کند: در شرایط موجود بازار سکه امامی نسبت به قطعات کوچک‌تر از حباب کمتری برخوردار است. حباب ربع‌سکه حدود ۵.۱۲ میلیون تومان بوده، در حالی که حباب سکه امامی در حدود ۱.۵۴ میلیون تومان بوده است.

برای سرمایه‌گذار ایرانی، اما یک متغیر تعیین‌کننده‌تر از حباب وجود دارد: قیمت دلار در بازار آزاد.

در هفته‌های اخیر دلار در محدوده ۱۸۵ تا ۱۸۷ هزار تومان در نوسان بوده و داده‌های بازار سه‌شنبه نیز نرخ‌هایی در همین حوالی را نشان می‌دهند (به همین دلیل ممکن است در هفته آینده اونس جهانی حتی اندکی کاهش پیدا کند، اما اگر دلار آزاد هم‌زمان افزایش یابد، طلای داخلی همچنان صعودی خواهد بود. عکس این رابطه نیز صادق است؛ افزایش اونس جهانی در صورت کاهش محسوس دلار می‌تواند اثر خود را در بازار ایران از دست بدهد.

به بیان ساده، فرمول بازار طلای ایران در هفته آینده فقط «اونس» نیست؛ اونس جهانی × دلار آزاد همچنان مهم‌ترین موتور تعیین قیمت طلای داخلی خواهد بود.

خرید اصلاحی به جای تعقیب قیمت

با توجه به وضعیت فعلی، رفتار سرمایه‌گذاران با احتمال بالا بیش از آنکه به سمت خرید هیجانی در سقف‌ها برود، به سمت خرید در اصلاح‌ها حرکت خواهد کرد.

طلای خام و آبشده معتبر همچنان برای سرمایه‌گذارانی که به دنبال کم‌کردن هزینه اجرت و فاصله با ارزش ذاتی هستند، جذاب‌تر از طلای ساخته‌شده است. صندوق‌های طلا نیز برای کسانی که نمی‌خواهند ریسک نگهداری فیزیکی داشته باشند، جایگاه مهمی دارند؛ هرچند فاصله قیمت بازار صندوق با NAV و نقدشوندگی آن باید پیش از خرید بررسی شود.

در بازار سکه نیز سکه امامی به دلیل حباب پایین‌تر، از نظر سرمایه‌گذاری نسبت به ربع‌سکه و برخی قطعات کوچک‌تر وضعیت متعادل‌تری دارد. ربع‌سکه و سکه گرمی، به دلیل سهم بالاتر حباب از قیمت نهایی، بیشتر برای شرایطی جذاب می‌شوند که تقاضای سفته‌بازانه بازار افزایش پیدا کند؛ نه لزوماً زمانی که هدف اصلی حفظ ارزش دارایی است.

در مجموع، رفتار منطقی سرمایه‌گذار در شرایط کنونی، می تواند ورود مرحله‌ای و پرهیز از تعقیب قیمت در یک حرکت سریع باشد. بازار پس از رشد نزدیک به ۱۰ درصدی هم‌زمان با حمایت بنیادی قوی و ریسک اصلاح تکنیکال روبه‌روست.

چشم‌انداز هفته پیش رو

تصویر هفته آینده را می‌توان در سه سناریو خلاصه کرد:

در سناریوی صعودی، اگر صورت‌جلسه فدرال رزرو لحن به نسبت ملایمی داشته باشد ودر نتیجه دلار جهانی تضعیف شود و جریان سرمایه به ETFهای طلا ادامه پیدا کند، عبور اونس از محدوده ۴۴۵۵ و سپس ۴۵۰۰ دلار می‌تواند راه را برای حرکت به سمت سطوح بالاتر باز کند.

در سناریوی نوسانی که در شرایط فعلی محتمل‌ترین حالت به نظر می‌رسد، طلا بین محدوده ۴۳۵۰ تا ۴۴۵۰ دلار نوسان خواهد کرد و بازار ایران نیز بیشتر تحت تأثیر رفتار دلار آزاد قرار خواهد داشت. این سناریو برای سرمایه‌گذاری مرحله‌ای مناسب‌تر از تعقیب قیمت برآورد می شود.

در سناریوی اصلاحی، افزایش دوباره بازده اوراق آمریکا، رشد نفت و بازگشت انتظارات افزایش نرخ بهره می‌تواند اونس را به زیر ۴۳۲۵ دلار بکشاند. در چنین شرایطی، اصلاح عمیق‌تر محتمل خواهد شد؛ هرچند تا زمانی که ساختار میان‌مدت بازار تغییر نکند، چنین حرکتی به صورت حتمی به معنای پایان روند صعودی طلا نیست.

در مجموع، بازار جهانی طلا در هفته پیش‌رو همچنان تمایل صعودی دارد، اما در منطقه‌ای قرار گرفته که خرید هیجانی می‌تواند پرریسک باشد. حمایت بانک‌های مرکزی، بازگشت سرمایه به ETFها و افزایش تعداد مدیران صندوق‌هایی که طلا را کم‌ارزش‌گذاری‌شده می‌دانند، پشتوانه مهمی برای بازار است؛ در مقابل، بازده بالای اوراق خزانه، قیمت نفت و نزدیک‌شدن طلا به مقاومت ۴۵۰۰ دلاری، احتمال اصلاح کوتاه‌مدت را بالا برده است.

در بازار ایران نیز پیام روشن است: اگر دلار آزاد بالای محدوده ۱۸۵ تا ۱۸۷ هزار تومان تثبیت شود، حتی اصلاح محدود اونس لزوماً به افت جدی طلای داخلی منجر نخواهد شد. در مقابل، افت هم‌زمان دلار و اونس می‌تواند فرصت‌های بهتری برای ورود ایجاد کند.

بنابراین در آستانه هفته جدید، بازار طلا بیشتر از آنکه در موقعیت «فروش» قرار داشته باشد، در موقعیت انتظار برای اصلاح و انتخاب نقطه ورود قرار گرفته است؛ با این تفاوت مهم که شکست مقاومت ۴۵۰۰ دلار می‌تواند معادله کوتاه‌مدت را به شکل محسوسی به نفع خریداران تغییر دهد./اخبار پولی مالی