تبدیل انرژی به سرمایه ملی ؛ نه اهرم رانت و کالای رایگان
-ادامه روند تولید، توزیع و مصرف و حتی فروش حامل های انرژی پیش از جنگ ناروای رمضان، کشور را در بحران قرارداده بود. یارانه همگانی ناعادلانه، تخصیص رانتی، مصرف بیرویه، نگاه درونگرا، بیتوجهی به سیاستهای سبزواقعی ( دریافت عوارض وجریمه از آلوده کننده ها به جای جلوگیری از آلوده سازی و ترغیب بر ارتقای فناوری و...) و شفافیت کم صندوق توسعه ملی کشور را به سمت تعمیق شکاف اجتماعی، آلودگی غیرقابل تحمل، از دست رفتن بازارهای صادراتی و انزوای بینالمللی کشانده بود. اصلاح این موارد در فردای پایان جنگ الزام هایی برای گذر از ابربحرانها وهماهنگی با جایگاه واقعی کشور همتراز با جایگاه راهبردی کسب شده در میدان نبرد است.









